МАТРИКС: ПОВТОРНО НАПОЛНЕТ
Се гледаме утре.
Господе !
Влегов.
Речиси сме таму.
- Г-не, дали сте сигурни за ова ? - Ти реков дека се ќе биде во ред.
Разбирам, г-не, само, регистрирам сериозни активности овде.
- Линк ? - Да, г-не.
Дури и во твојата ситуација, јас не ги разбирам твоите причини
што доброволно се пријави за да работиш на мојот брод.
Ако сакаш да продолжиш со тоа, мора да те замолам уште едно нешто.
- Што, г-не ? - Да ми веруваш.
Да, г-не, ќе ви верувам. Мислам, ви верувам, г-не.
Се надевам.
- Префрли го МНС на хард-драјвот и продолжи со емитување. - Да, г-не.
Сеуште не можеш да спиеш ?
Сакаш да разговараме за тоа ?
Тоа се само сништа...
Ако се плашиш од нешто...
Посакувам... Посакувам да знаев што треба да направам.
Тоа е се.
Само посакувам да знаев.
Ќе дојде и тоа. Не грижи се.
Тука сте.
- Подготвени сме за тргнување ? - Веќе касниме.
Овие слики ги покажуваат последните трансмисии на Озирис.
Машините копаат.
Одат од површината, право надолу кон Зион.
- Господе. - Цел примитивен напад. - Со која брзина се движат ?
Контролниот центар вели 100 метра на час.
- Проклетство. Колку длабоко се досега ? - Речиси 2.000 метра.
- Тоа е од скенерите на Озирис. - Не можат да бидат прецизни.
- Можеби се. - Но, не е можно.
- Тоа значи дека може да ги има четвртина милион таму сега. - Точно.
- Тоа не е можно ! - Зошто не ?
Шпион за секој човек, жена и дете во Зион.
Мене тоа баш ми изгледа како размислување на машина.
Морфеус, мило ми е што ни се придруживте.
Најоби.
Моето извинување до сите.
Воопшто не сте свесни колку е тешко да се најде
сигурносна локација за емитување.
Секогаш ги имаме најдобрите позиции.
Најоби е во право. Во наредните 72 часа ќе има уште половина милион.
- Што ќе сториме во врска со тоа ? - Тоа што ни го нареди командантот Лаквотер.
Ќе го евакуираме нивото на емитување и ќе го вратиме во Зион.
А, дали командантот има план како да спречиме 250.000 машини ?
- Стратегијата сеуште се подготвува. - Сигурен сум.
Што мислиш дека треба да направиме во врска со ова ?
- Што е ? - Не знам.
Мора да замолам еден од вас за помош.
Некои од вас веруваат во она што и јас, а некои, не.
Но, оние кои знаат дека сме до крајот на нашата борба,
пророштвото ќе се исполни наскоро.
Но, пред да може да се исполни, мора да се консултира Пророчницата.
Ако тргнеме и се прегрупираме веднаш, ќе се вратиме за 36 часа.
Многу порано пред машините да ја достигнат длабочината.
- Дали сфаќаш што бараш ? - Барам еден брод да остане овде
во случај Пророчницата да сака да контактира со нас.
Глупости. Бараш еден од нас да не почитува директна наредба.
Точно, барам. Но, сите ја знаеме причината поради која сме овде.
Тоа е поради нашиот афинитет кон ова покорување.
А, што ќе се случи кога ќе се вратиш во Зион
и командантот ќе те фрли в затвор ?
Нема !
Проклет да си, Морфеус. Воопшто не си се сменил.
Да го направам тоа или да видам што ќе ти направат. Имаш 36 часа.
- Го барам Нео. - Никогаш не сум слушнал за него.
Имам нешто за него. Подарок.
Знаеш, тој ме ослободи.
Сеедно. Сега, шетај.
Кој беше тоа ?
- Некој сакаше да те види. - Ти го даде ова.
Рече дека си го ослободил.
Се ли е во ред, г-не ?
Состанокот е готов. Агентите доаѓаат.
Агентите ?!
Одете.
Како сте, момци ?
- Тој е. - Нормално. - Да реагираме ? - Да.
- Ти сепак... - Си само човек.
Доградувања.
Не е како што очекувавте ? - Да, се случува исто како и порано.
Па, не баш.
- Што се случи таму, Линк ? - Не знам. Се појавија агентите од никаде.
Потоа, кодовите станаа чудни. Не сум видел такви записи досега.
Дали Нео е добро ?
Секако. Морфеус, требаше да го видиш.
Каде е сега ?
Го изведува Супермен.
Каде си ?
Ова е Nebuchadnezzar, барам пристап до портата 3.
Nebuchadnezzar, овде контролата на Зион. Бидете внимателни на брзината и останете на линија.
ПРИМЕНО.
Овде контролата на Зион. Барам пристап до портата 3.
Nebuchadnezzar пристигнува.
NEBUCHADNEZZAR, СЕ Е ЧИСТО, ОД ПОРТА 3, ДО БАЗА 7.
Примено.
Вратата е отворена. Добредојдовте дома.
Нема друго место како дома.
Спремете се за заклучување на портата 3.
NEBUCHADNEZZAR СЛЕТА КАЈ БАЗА 7.
Примено.
- Капетане Нафули. - Капетане Морфеус.
Дали сте овде да ме придружувате до Старкејк ?
Овде сум за да го одржам мирот.
Командантот на располагање. Имате итен совет, г-не.
- Линк ? - Да, г-не. - Нека биде бродот подготвен за поаѓање што е можно побрзо.
Разбирам, г-не.
- Што има меѓу нив ? - Меѓу Морфеус и Лок ?
- Најоби. - Капетан Најоби ?
Порано, таа беше со Морфеус. Сега е со Лок.
- Што се случи ? - Морфеус ја најде Пророчницата. Од тогаш, се се смени.
Да, таа може да го направи тоа.
Нео !
- Не. - Како тој секогаш знае ?
Нема ништо попаметно да прави.
- Знаеш што велат за оние што ќе ги спасиш ? - Не го спасив.
Здраво Нео. Тринити, Линк...
Одлично што се врати.
Благодарам. Убаво е што се вратив.
Да ти го носам тоа, Нео ?
- Не, можам сам. - Тринити ? - Во ред е.
- Можеш да ги носиш овие. - Секако, Линк.
Следната година ќе се придружам на трупите.
Размислував многу и донесов одлука.
- Да погодам. - Сакам да се придружам на Nebuchadnezzar.
Знам дека Морфеус не зема екипаж, освен тебе Линк.
Сигурен сум дека има причина за тоа. Колку повеќе мислам на тоа, знам дека ќе се случи тоа.
Тоа е судбина.
- Ти си причината што сум овде, Нео. - Ти реков, ти ме најде мене, а не јас тебе.
Знам, но ти ме извлече. Ме спаси.
Самиот се спаси.
- Морфеус. - Команданте Лок.
Разговарав со другите капетани и сакам да ти дадам шанса да ги објасниш твоите постапки.
Не знаев дека за моите постапки треба да објаснувам.
Доби директна наредба да се вратиш на Зион.
- Се вратив. - Да, но бараше еден брод да остане таму.
Ќе останев јас, но му требаше полнење на мојот брод.
Значи, признаваш дека ја прекрши директната наредба ?
Команданту, ни треба присуство во Матриксот за да контактираме со Пророчницата.
Не сакам да слушам за тие глупости ! Не ми е гајле за Пророчници, пророштва и месии !
Гајле ми е само за една работа. Да ги спречиме армиите да го уништат градот.
А, за да го направам тоа, потребни ми се војници кои ќе ги слушаат моите наредби.
Со сета почит г-не, постои само еден начин да го спасиме нашиот град.
Како ?
Нео.
По ѓаволите, Морфеус ! Не веруваат сите во она што веруваш ти !
Моите верувања не го бараат тоа од нив.
Вечерва ќе има собир. Сите зборуваат дека се многу исплашени.
Не се сеќавам кога последен пат пристигнале толку бродови. Нешто се случува, нели ?
- Нешто големо. - Не ни е дозволено да кажуваме, затоа не прашувај.
По ѓаволите, убаво е да се биде дома.
Ќе му предложам на советот да те тргнат од должност.
Тоа ве прави провокативен, команданту.
Да зависеше од мене, немаше да седнете во брод од крајот на животот.
Тогаш, благодарен сум што не зависи од вас.
- Советнику Харман. - Команданте, капетане.
Советнику.
Советот сака да зборувам вечерва на собирот.
Мора да се одговори на гласините. На луѓето мора да им се каже што се случува.
Секако, советнику.
Мојот совет е да се примени малку дискреција во однос на некои детали.
Не сакаме да предизвикаме паника.
Точно. Никој не сака паника.
А, вие капетане, што би препорачале ?
Вистината. Никој нема да паничи.
Бидејќи нема од што да се плашат. Таа армија никогаш нема да стигне до портите на Зион.
Зошто сте толку сигурен ?
Го земам предвид она што го видовме, тоа што во последните 6 месеци ослободивме
повеќе умови, отколку во 6 години.
Овој напад е акт на очај.
Верувам дека наскоро пророштвото ќе се исполни и војната ќе заврши.
Се надевам дека сте во право, капетане.
Мислам дека не се работи за надеж. Мислам дека едноставно е прашање на време.
Јас сум за овде. Се гледаме наскоро.
Се надевам, не премногу скоро.
Да одиме дете. Имаме многу работа.
- Знаеш за што размислувам ? - Мислам дека лифтот е пребавен.
- Колку време ќе се полни бродот ? - 24, можеби 30 часа.
Тоа не е доволно ни за ручек.
Нео, те молам. Имам син, Џејкоб. Те молам, внимавај на него.
- Ќе се обидам. - Јас имам ќерка...
- Нема шанси. - Во ред е. Им требаш.
Ти ми требаш мене.
Знам. Има време.
Каде е мојата пи... Еј !
Боже ! Колку сте пораснале ! Треба вие да ме кренете мене.
- Не ! - Да !
- Во ред. - Во ред ?
Ќе треба малку заедничка работа овде.
Ајде, 1, 2, 3 ! Кренете ме ! Боже ! Со што ги раниш децава ?
Ајде деца. Време е да одите.
- Здраво, Кес. - Мило ми е што си дома, Линк.
Убаво е што сум дома.
- Биди внимателен со неа. - Не грижи се за мене, ќе си го добие.
Надвор двајцата. Марширај !
- Чао. - Чао !
- Што е ? - Секој брод е двапати повеќе дома, отколку Nebuchadnezzar.
Ама ајде, Зи. Мислам дека го надминавме тоа.
Ќе го надминиме кога ќе почнеш да работиш на некој друг брод.
- Нема да го направам тоа. - Зошто ? - Знаеш зошто.
Ако тие знаат како се чувствувам, можеби не би сакале да го правиш ова.
Можеби. Но, сега е доцна.
Ветив, а некои ветувања мора да е исполнат.
- Не е фер. - А, кој рече дека е фер ?
Мислиш дека Кес мисли оти е фер што јас сум овде, а не и Доди ?
Изгубив двајца браќа на тој брод, Линк. Се плашам дека ќе те изгубам и тебе.
- Нема. - Зошто зборуваш така ?
Поради Морфеус. Поради она што ми го кажа. Тој рече дека ова е тоа.
- Набргу ќе заврши. - Линк, Морфеус е луд.
Без сомневање. Но, и други му веруваат.
Но, треба да си на тој брод за да ги видиш работите што може да ги направи Нео.
Морам да ти кажам дека и јас почнувам да верувам во тоа.
Внимавај, Линк. Те молам, внимавај.
- Почнаа ? - Советникот Харман зборува.
Вечерва, да им искажеме почит на тие мажи и жени. Тие се наши војници и борци.
Тие се наши мажи и жени, браќа и сестри, наши деца.
Да се сетиме на оние што ги нема и да се заблагодариме
за оние што се најдени и кои стојат овде, покрај нас.
Сега сакам некој друг да ја заврши молитвата,
некој кој долго време не зборувал овде,
и кој верувам дека има да каже нешто што сите сакаме да го слушнеме.
Ви го претставувам Морфеус.
Зион, слушни ме !
Вистина е тоа што многумина од вас го слушнале.
Машините ја собраа својата армија и дури го зборувам ова, тие доаѓаат кон нас.
Верувајте ми во ова што го кажувам, ни претстои тешко време пред нас.
Ако сакаме да се спремиме за тоа, мораме да се ослободиме од стравот !
Сега стојам овде пред вас, искрено неисплашен !
Зошто !? Затоа што јас верувам во нешто во што вие не верувате ? Не !
Стојам овде без страв затоа што се сеќавам.
Се сеќавам дека сум овде не поради патеката која лежи пред мене,
туку поради патеката која лежи зад мене !
Се сеќавам дека веќе 100 години се бориме против тие машини !
Се сеќавам дека пред 100 години ја собраа својата армија за да не уништат !
А, после цел век војување, се сеќавам на најважното:
Сеуште сме овде !
Вечерва, да испратиме порака до таа армија.
Вечерва, да ја затресеме оваа пештера.
Вечерва, да ги затресеме ѕидовите на пештерата, да се слушнеме оттука, па до темното небо.
Вечерва, да ги натераме да запаметат. Ова е Зион и не се плашиме !!!
Јас се сеќавам, се сеќавам дека ти порано танцуваше.
Се сеќавам дека беше прилично добар.
Има некои работи на овој свет, капетане Најоби, што никогаш нема да се сменат.
Најоби.
Некои работи сепак се менуваат.
Извинете ме.
- Ми недостигаше. - Можам да си замислам.
- Си мислев...сите се овде... - Следи ме.
Што е, Нео ? Што не е во ред ?
Во ред е, можеш да ми кажеш.
- Тринити... - Не плаши се.
Не смеам да те изгубам.
Нема да ме изгубиш.
Го чувствуваш ова ?
Никогаш нема да го пуштам ова.
Добра ноќ, Зион. Слатки сништа.
- Во ред е. - Можам јас.
Го виде ли тој агент. Никогаш не сум видел такво нешто.
Тоа не е важно сега. Само ова е важно. Ти прв.
- Господе... - Смит беше прв.
- Благодарам ! - Ми беше задоволство.
- Сакаш друштво ? - Советнику Харман.
Нема да ти сметам ако повеќе сакаш да бидеш сам.
- Не, добро би ми дошло друштво. - Добро, и мене исто.
Убаво е вечерва, многу е мирно.
Изгледа дека сите мирно спијат.
Не сите.
Јас го мразам спиењето. Никогаш не сум спиел подолго од 2 часа.
Сфатив дека ги преспав првите 11 години од животот.
Сега надоместувам за тоа. А ти ?
Не можам да се наспијам овие денови.
- Тоа е добар знак. - За што ?
Дека сеуште си човек.
Дали некогаш си бил во инженерското ниво ? Сакам да се шетам таму навечер.
- Многу е возбудливо. Сакаш да видиш ? - Секако.
Ретко доаѓаме овде. Само кога ќе се појави некој проблем.
Така е со луѓето: дури нешто работи, не ги интересира како работи.
Мене ми се допаѓа овде.
Сакам да се потсетувам дека овој град е жив поради овие машини.
Овие машини не одржуваат во живот, а други доаѓаат да не убијат.
Интересно, нели ? Моќ да дадеш живот и моќ да го одземеш.
- И ние ја имаме иста моќ. - Претпоставувам дека ја имаме.
Понекогаш, сеуште мислам дека луѓето се вклучени во Матриксот,
а кога ќе ги погледнам машиниве, не можам да не помислам дека сме вклучени во нив.
- Ние ги контролираме овие машини, не тие нас. - Секако. Како би можеле ?
Идејата е чиста глупост. Но, тоа те тера да се запрашаш "Што е контролата ?"
- Ако сакаме, можеме да ги исклучиме. - Така е, тоа е контрола.
Ако сакаме, можеме да ги смачкаме. Потоа, ќе мораме да се запрашаме што ќе биде
со светлината, со грееето, со воздухот.
Значи, нам ни требаат машините, а и ние ним.
- Во што е поентата, советнику ? - Не, нема поента.
Старец како мене не се заморува со поенти.
Нема поента.
- Затоа нема млади луѓе во советот ? - Добра поента.
Зошто не ми кажете што ве мачи, советнику ?
Има толку многу работи на овој свет што не ги разбирам.
Ја гледаш онаа машина ? Ги преработува нашите залихи со вода.
Немам поим како работи, но ја разбирам причината поради која работи.
Апсолутно немам поим како можеш да го правиш она што некои
веруваат дека го можеш, но, верувам дека и за тоа постои причина.
Се надевам дека ќе ја разбереме причината пред да биде предоцна.
- Балард. - Овде е ?
Нео. Ова е од Пророчницата.
Време е да тргнеме.
Велат дека така ќе биде. Не знам, можеби пророштвото е вистинито, можби не.
Само знам дека на тој брод му треба оператор, а тој сум јас.
Знам.
- Зи... - Сакам да го носиш ова.
- Јас не верувам во такви работи. - Но, јас верувам.
Секогаш ми носеше среќа. Можеби ќе ти донесe и тебе.
Ќе се вратам. Ветувам.
Што и да се случи, јас ќе се вратам дома.
Само носи го со себе, те молам, заради мене.
Во ред.
- Нео ! - Што, по ѓаволите ?
- Еј ! - Нешто не е во ред ?
Не, во ред сум, само, сакав да те стигнам и да ти посакам среќа.
- Благодарам. - Ќе се видиме.
Нео ! Точно на време.
Одиш да ја видиш Пророчницата, нели ?
Немаме време.
Се извинувам, г-не. Морам да му дадам нешто на Нео.
Подарок од едно од сирачињата.
Морав да се заколнам дека ќе ти го донесам пред да заминеш.
Рече дека ќе разбереш.
Благодарам.
Штотуку ми кажаа дека сте му дозволиле на Nebuchadnezzar да замине.
Точно.
Советнику, дали јас сум сеуште задолжен за нашиот одбрамбен систем ?
Секако.
Јас мислам дека ни е потребен секој брод кој го имаме за да го преживееме нападот.
Го разбирам тоа, команданту.
Тогаш, зошто му дозволивте на Nebuchadnezzar да замине ?
Бидејќи јас верувам дека нашиот опстанок повеќе зависи од тоа колку бродови имаме.
Внимавај.
Здраво.
- Ти ја бараш Пророчницата. - Кој си ти ?
Јас сум Сераф. Можам да те одведам до неа.
- Но, прво морам да се извинам. - Да се извиниш за што ?
За ова.
Добро.
- Пророчницата има многу непријатели. Морав да бидам сигурен. - Во што ?
Дека ти си избраниот.
- Можеше да прашаш. - Не, не можеш да дознеш нешто за некого се додека
не се бориш со него. Дојди. Те чека.
Каде отидоа ?
Ова се задните врати, нели ? Програмски пристап.
Како функционираат ?
Има кодови. Една позиција отклучува или заклучува.
Друга позиција отвора една од вративе.
Ти си програмерот ?
Тогаш, што си ?
Јас го чувам она што е најважно.
Ајде, нема да те каснам.
Дојди овде да те погледнам.
Боже. Види се. Си се подобрил.
Како се чувствуваш ?
- Јас... - Знам дека не можеш да спиеш.
Ќе дојдеме и до тоа.
- Зошто не седнеш овој пат ? - Можеби ќе стојам.
Како сакаш.
- Ми се приседи. - Знам. Па...
Да ги тргнеме пречките настрана од патот.
Ти не си човек, нели ?
Тешко е да се добие нешто поочигледно од тоа.
Ако морам да погодувам, ќе речам дека си програмирана од светот на машините.
- А, исто и тој. - Засега, добро ти оди.
Но, ако тоа е вистина, би значело дека си дел од системот.
- Поинаков вид на контрола. - Продолжи.
Претпоставувам дека најочигледното прашање е како можам да ти верувам.
Погодок.
Лоша вест е тоа што не можеш да дознаеш дали сум овде за да ти помогнам, или не.
Значи, се зависи од тебе.
Ќе треба да одлучиш дали ќе го прифатиш она што ќе ти го кажам или не.
Бомбонче ?
- Веќе знаеш дали ќе го земам ? - Не би била пророчница ако не знаев.
Ако веќе знаеш, како можам да направам избор ?
Не дојде овде за да направиш избор. Веќе го направи.
Овде си за да разбереш зошто си го направил.
Мислев дека ќе го разбереш тоа досега.
- Зошто си ти овде ? - Од истата причина.
- Сакам бомбони. - Но, зошто ни помагаш ?
Овде сме да го направиме она што треба да го направиме.
Мене ме интересира една работа, Нео. Иднината.
И верувај ми, единствениот начин да се стигне таму до неа е заедно.
Има ли други програми како тебе ?
Не баш како мене, но...
Ги гледаш ли оние птици ?
Во еден момент, во програмата биле ставени и тие.
Програмата е направена за да внимава на дрвата, ветерот, изгрејсонцето и зајдисонцето.
Има програми насекаде низ местово.
Штом еднаш ќе го направат она за што се создадени,
стануваат невидливи. Нема ни да знаеш дека биле овде.
Но, останатите...
- Слушаме постојано за нив. - Јас не сум слушнал никогаш.
Се разбира дека си слушнал.
Секој пат кога слушаш некој како вели дека видел дух или ангел,
секогаш кога слушаш приказна за вампири, врколаци или вонземјани,
тоа е систем на симулативни програми кои прават нешто што не би требало.
Програмите ги хакираат програмите.
- Зошто ? - Имаат свои причини.
Но, вообичаено, програмата одбира егзил кога се соочува да биде избришана.
Зошто програмата би била избришана ?
Можеби е некаков слом. Можеби е креирана подобра програма да ја замени.
Така е постојано, а кога ќе се случи тоа, програмата избира да се сокрие овде...
- Или да се врати во изворот. - Главното место на машината.
Да. Таму каде што мораш да одиш ти.
Таму, каде што завршува патеката на избраниот.
Си го видел тоа ? Во твоите соништа, нели ?
Вратата направена од светлина.
Што се случува кога минуваш низ вратата ?
Ја гледам Тринити, и нешто се случува. Нешто лошо.
Таа почнува да паѓа. И тогаш се будам.
- Гледаш ли како умира ? - Не.
Сега го имаш погледот, Нео. Го гледаш светот без време.
Зошто тогаш не можам да видам што се случува со неа ?
Никогаш не можеме да ги видиме изборите кои не ги разбираме.
Сакаш да кажеш дека треба да одлучам дали Тринити да живее или не ?
Не. Ти веќе го направи изборот. Сега, треба да го разбереш.
Не. Не можам да го направам тоа. Не сакам.
- Ќе мораш. - Зошто ?
Затоа што ти си избраниот.
Што ако не можам ? Што ќе се случи ако не успеам ?
Тогаш Зион ќе пропадне.
Ни истече времето. Слушај ме, Нео.
Можеш да го спасиш Зион, ако дојдеш до изворот.
Но, за да го направиш тоа, ќе ти треба клучарот.
- Клучарот ? - Да, исчезна пред некое време
и не знаевме што се случило со него, се досега.
В затвор е, заробен е од една многу опасна програма.
Една од постарите. Се вика Маровинчи.
Нема да го ослободи туку-така.
- Што сака ? - Она што сите моќни луѓе го сакаат.
Уште моќ.
Биди таму навреме. Така ќе имаш шанса.
- Мораме да одиме. - Секој пат кога ќе се сретниме,
имам само лоши вести.
Навистина ми е жал за тоа, но, колку да знаеш,
ти направи верник од мене.
Со среќа, убиецу.
Г-не Андерсон, го добивте мојот пакет ?
- Да. - Добро.
- Смит. - Кој и да е, не го чита како агент.
- Изненаден си што ме гледаш ? - Не.
- Значи, свесен си за тоа. - За што ?
За нашата поврзаност. Не сум сигурен како се случи тоа, нешто е препишано, копирано,
но, тоа сега не е важно. Важно е тоа што
се што се случува, се случува поради некоја причина.
- А, која е таа причина ? - Те убив, г-не Андерсон, гледав како умираш
со задоволство, да додадам, но, тогаш се случи нешто што знаев дека е невозможно,
но, сепак се случи. Вие ме уништивте мене, г-не Андерсон.
Потоа, ги дознав правилата, знам што требаше да направам, но не го направив.
Не можев. Бев присилен да останам. Присилен да се противам.
Сега, стојам овде поради тебе. Поради тебе, не сум повеќе агент во овој систем.
Поради тебе се сменив, не сум вклучен. Јас сум нов човек.
Очигледно, слободен како тебе.
- Честитам. - Благодарам.
Но, како што знаеш, изгледот може да лаже, што ме потсети на причината зошто сме овде.
Не сме овде затоа што сме слободни, тука сме затоа што не сме слободни.
Нема бегање од причините, нема негирање на целта затоа што двајцата знаеме дека без цел
не би постоеле.
Има цел за нашето постоење, цел која не поврзува,
целта не води, не поткупува, целта е таа која не дефинира.
Целта не поврзува.
Ние сме тука поради тебе, г-не Андерсон ! Овде сме за да го
земеме она што вие сакавте да го земете од нас !
Цел.
- Што се случува со него ? - Не знам.
Да, наскоро ќе биде готово.
- Ти ? - Да, јас.
Јас, јас, јас.
И јас.
Уште !
Доволно ли е ?
Ајде, бегај оттаму.
Добро си ?
- Тоа беше Смит ? - Да.
- Сега има повеќемина како него ? - Многу повеќе.
- Како е тоа возможно ? - Не знам.
Некако нашол начин да се копира себе си.
- Тоа ли го правеше ? - Не знам што правеше, но знам какво беше чувството.
- Какво ? - Како да бев во ходникот.
Чувствував како да умирам.
Машините се блиску до нашиот одбрамбен систем.
Но, верувам дека ќе навлезат во некои од цевките со намера да ги контролираат.
Овие точки каде што би влегле се опасни затоа што сметам дека се ранливи на напад.
Иако беше сугестирано дека ова е истиот напад од кој се браневме со години,
го замолив советот да ја согледа вистината.
Ова е најголемата опасност со која што некогаш сме се соочиле.
Ако не дејствуваме координирано, нема да преживееме.
Команданте Лок, советот е свесен за опасноста со која се соочуваме.
Имате наша дозвола да подготвите се што треба за одбрана.
- Благодарам. - Како и да е,
сакаме да знаеме дали има некои вести од Nebuchadnezzar.
Не, советнику. Никакви.
Тогаш, бараме да се прати брод за да види што се случило со Избраниот.
Би сакал тоа да е возможно, но нашата одбрана
не би можела да дозволи загуба на уште еден брод.
Ќе поднесе, команданту, ако мора.
Ќе му требаат денови на еден брод за да го најде Nebuchadnezzar.
Тогаш, пратете два.
- Ова е лудо. - Внимавајте, команданте.
Би сакал да можам да го разберам изборот на советот во врска со проблемов.
Разбирањето не е реквизит за соработка.
Барате да им наредам на двајца мои капетани...
Нема потреба од таква наредба. Капетаните се присутни.
Можат сами да одговорат за себе.
Советот бара двајца доброволци да го најдат Nebuchadnezzar.
Има ли меѓу вас двајца кои ќе одговорат на овој повик ?
Капетан Сор на бродот Биџелан се јавува на повикот.
- Ја разбирате ситуацијата, капетане Сор ? - Да, г-ѓо.
Ви благодарам, капетане. Има ли уште еден ?
Мислам дека би требало да се пријавиме.
Заќути, да не си го добиеш.
Нема друг ?
Тешко е човек да го ризикува животот, особено ако не ја разбира причината.
Капетан Најоби од бродот Икар се јавува на повикот.
- Што ?! - Ви благодарам, капетане Најоби.
Команданте Лок, ги имате наредбите. Советот се распушта.
Најоби, што правиш ?
- Она што можам. - Зошто ?
Затоа што некои работи никогаш не се менуваат, Џејсон,
а, некои се менуваат.
- Што можеш да видиш, Нео ? - Чудно е, кодот е некако поинаков.
- Шифриран е ? - Можеби.
Тоа е добро или лошо за нас ?
Изгледа како секој кат да е полн со експлозиви.
Лошо за нас.
Одиме.
Повелете.
Треба да разговараме со мајорот Винџан.
Секако. Ве очекува.
Следете ме.
Еве го, конечно.
Нео, Избраниот лично. Нели ?
И легендарниот Морфеус.
И, се разбира, убавата Тринити.
Многу сум слушал за Вас. Ве молам, седнете.
Придружете ми се. Ова е мојата сопруга, Персефона.
Сакате нешто за каснување, за пиење ?
Се разбира, тоа се прави често овде, заради големината на овој момент.
- Не, благодарам. - Се разбира.
Кој има време ? Кој има време ?
Но, ако некогаш не одмориме малку, како тогаш би имале воопшто време ?
Шато Обрињон 1959, прекрасно вино.
Обожавам француски вина, а исто и францускиот јазик.
Од сите јазици, францускиот ми е најомилен.
Фантастичен јазик. Особено за пцуење.
Нешто како: да те плеснам по задникот со свила на него.
Го обожавам.
Знаеш зошто сме овде.
Работам со информации. Знам се што можам.
Прашањето е: Дали вие знаете зошто сте овде ?
Го бараме клучарот.
Да. Тоа е вистина. Се разбира, клучарот.
Но, ова не е причината, не е зошто.
Прашањето за клучарот е природна потреба, а не причина.
Барајќи го него, вие имате потреба да правите што ?
Го знаеш одговорот на тоа прашање.
Но, дали го знаеш ти ?
Мислам дека го знаеш, но не го знаеш.
Вие сте овде затоа што бевте испратени, така ви беше речено.
А, вие го послушавте тоа.
Така сите мислат.
Изгледа дека има само една константа, едно универзално средство.
Условеност.
Акција-реакција. Причина-ефект.
- Се започнува со избор. - Не, погрешно.
Изборот е илузија создаден за да се разликуваат оние со моќ и без моќ.
Погледнете онаму. Жената.
Боже, само погледнете ја.
Има ефект врз сите околу неа. Толку е очигледна,
толку буржоаски здодевна.
Но, чекајте. И пратив десерт. Многу специјален десерт.
Само го измислив. Почнува толку едноставно.
Секоја линија интерпретира нов изглед.
Баш како... поезија.
Жедта ја принудува, жештината и е во срцето.
Можеш да го видиш тоа, Нео. Таа не разбира зошто.
Дали е поради виното ? Не.
Што е тогаш причината ?
Но, наскоро, нема да биде важно.
Наскоро тоа "Зошто" и "Причината" ќе исчезнат.
Важно е самото чувство.
Тоа е природата на универзумот.
Се бориме со тоа, настојуваме да го негираме тоа,
но сето тоа е лага. По изгледот, вистината е дека ние потполно сме
без контрола.
Условеност. Не може да се побегне од неа.
Засекогаш ќе и бидеме робови.
Ни требаат само делчиња за да го разбереме тоа,
да разбереме зошто.
Зошто не одделува од нив. Тебе од мене.
Зошто е единствениот вистински извор на моќ без можност да ја изгуби моќта.
Затоа и дојдовте кај мене. Без зошто, без моќ.
Тоа се алките во синџирот. Но, не грижете се.
Видов колку сте добри во следењето наредби.
Ќе ви кажам што да сторите:
Вратете се назад и пренесете и ја поракава на Пророчницата:
Нејзиното време е речиси истечено.
Сега имам вистинска работа, затоа збогум.
- Ова не е готово. - Готово е.
Клучарот е мој и не гледам причина зошто би ти го дал.
- Воопшто не гледам причина. - Каде одиш ?
Те молам, драга. Ти кажав дека сме жртви на условеноста.
Пијам многу вино, па морам и да мочам.
Причина-ефект. Збогум.
Ако ме допреш со таа рака, нема да допреш ништо повеќе.
Не беше многу лошо.
Сигурен си дека Пророчницата не ти кажа ништо ?
- Да. - Можеби згрешивме нешто.
- Или, нешто заборавивме. - Не, она што се случи, се случи
и не можеше да се случи никако поинаку.
- Од каде знаеш ? - Сеуште сме живи.
Ако го сакате клучарот, дојдете со мене.
Излегувај !
Уморна сум од ова негово срање секој ден.
Помпезен кретен.
Многу одамна, првиот пат кога дојдовме овде, се беше поинаку.
Тој беше поинаков.
Беше како тебе.
Ќе ти го дадам клучарот, но ќе треба да ми дадеш нешто.
- Што ? - Бакнеж.
Молам ?
Сакам да ме бакнеш како што ја бакнуваш неа.
Зошто ?
Ти ја сакаш, таа те сака тебе.
Ви се познава на двајцата.
Многу одамна, знаев како изгледа тоа.
Сакам да се сетам на тоа. Да го почувствувам.
Тоа е се. Толку е едноставно.
- Поедностави го ова. - Тринити.
Толку емоции за нешто толку малечко.
- Тоа е само бакнеж. - Зошто да ти веруваме ?
Ако не ви го дадам клучарот, нека ме убие таа.
Во ред.
Но, мора да ме убедиш дека сум таа.
Во ред.
Ужасно. Заборави.
Чекај. Во ред.
Да. Тоа е тоа.
Ти завидувам. Но, на вакво нешто не му е судено да трае.
Дојдете со мене.
Не повторно.
Во ред е, момци. Со мене се.
Тие работат за мојот сопруг. Му ги вршат валканите работи.
Многу се добри и лојални. Зар не, момци ?
Да, господарке.
Потекнуваат од многу постара верзија на Матрикс.
Но, како и многуте од тогаш, и тие прават повеќе проблеми, отколку што ги решаваат.
Мојот сопруг ги зачува бидејќи не можат лесно да се уништат.
Колку луѓе имаат сребрени куршуми во нивниот пиштол ?
Можеш да одиш и да му кажеш на маж ми што сторив,
или да останеш овде и да умреш.
Тој е во женскиот тоалет.
Побрзајте.
- Се викам Нео. - Да, јас сум клучарот.
Те очекував.
Боже, Персефона ! Како можеше да го направиш тоа ?
Ме предаде.
Причина и ефект, сакан мој.
Причина ? Нема причина за ова.
- Каква причина ? - Каква причина ?
Што велиш за карминот што сеуште е на тебе ?
Кармин ? Кармин !?
Какви глупости зборуваш, жено ? Нема никаков кармин.
Таа не ти го бакнуваше лицето, сакан мој.
Тоа е игра. Тоа беше само игра.
Исто и ова.
Забавувај се.
Во ред, во ред. Треба да дознаам што го предизвика ова.
Вие двајцата, фатете го клучарот.
Добар трик.
- Не можам да се вратам. - Јас ќе ги средам.
Ќе не средиш ? Ти ќе не средиш нас ?!
Очекувам многу повеќе почит.
Добро, и ти знаеш нешто.
Убијте го !
Гледате, тој сепак е само човек.
Запомни ги моите зборови, и тоа добро.
Јас ги преживеав твоите вежби, и те преживеав и тебе.
- Каде одиш ? - По другиот пат. Секогаш има друг пат.
Затворете ! Побрзо !
Можеш да мрднеш малку ?
Бегајте !
Тргни се од вратата.
Како ти е раката ?
Како нова.
Фрлете го оружјето !
- Остани со него. - А Нео ?
Ќе се снајде сам.
Оди назад.
Срање !
- Централа. - ЛИНК, КАДЕ СУМ ?
Нема да веруваш. На планина си.
- Нависитна ? - ЌЕ МИ ТРЕБА МАЛКУ ВРЕМЕ ДА ТЕ ТРГНАМ...
- Срање ! - Што ?
Оние близнаци ги следат Морфеус и Тринити. Мора да најдам начин да ги тргнам.
- Каде се ? - ВО ЦЕНТАРОТ НА ГРАДОТ, 500 МИЛЈИ ЈУЖНО.
- ЦЕНТРАЛА. - Вади не одовде, Линк.
- НЕМА ДА БИДЕ ЛЕСНО, Г-НЕ. - Знам, во автомобил сме.
ДА, Г-НЕ. КАДЕ ОДИТЕ ?
- Кон автопатот. - ДА, Г-НЕ.
Во ред, ќе успееме.
Г-НЕ, МИСЛАМ... СРАЊЕ, ЗАД ВАС СЕ !
Ќе пука !
Долу !
Држете се !
- Ова е навистина брзо. - Го гледаш ова, Линк ?
Да, г-не. Пратив 8 полициски автомобили да ги тргнат од вас.
Предлагаш нешто ?
- Свртете десно ! - Сврти десно, веднаш !
Овде има некој тунел што води до патот 101.
- ГО НАЈДОВ. - Сигурен сте, г-не ? Автопатот е опасен.
Во 14 години работа, никогаш не сум видел...
Линк, што ти кажав ?!
Да, г-не. Ќе бидам подготвен за вас.
Мој човек !
Секогаш ми велеше да не возам на автопатот.
- Да, тоа е вистина. - Велеше дека тоа е самоубиство.
Тогаш, да докажеме дека сум грешел.
- Централа. - Линк, овде Најоби. Не пратија по вас.
Морам да разговарам со Морфеус.
Верувај ми, Најоби. Му требаш.
- КАДЕ Е ? - Само следи ги сирените.
Повторувам, се приближуваат...
- Ги имаме сега. - Бегството им е примарна цел.
Оди !
- Време е да станеме бесни. - Да, навистина.
Тринити, извади го од овде.
Ајде !
- Морфеус ! - Тој е добро. Продолжете.
Да одиме !
Ми треба програма за да стартувам мотор.
Нема проблем. Еве...
Почекај.
Откажи го тоа.
Навистина си вешт. Качувај се.
- Таа не е важна. - Најди ги другите.
Ги најдов.
Легни.
Те фатив.
Добра е.
Ти повеќе не си потребен.
Тука сме за да го правиме она што треба да го правиме.
Тогаш, ти си направен за една работа. За да бидеш избришан.
Разнеси му го газот.
Нео, ако си тука некаде, добро би ми дошла малку помош.
Што е тоа ?
Да !
Г-не, имаме потврда од Икар. Првите бродови ќе возвратат на нападот.
Добро.
- Има промени ? - Изгледа има железо овде кое се приближува.
- Колку ? - Еден час...можеби.
Да им дадеме малку повеќе од девет часа.
Да, г-не.
Има една зграда. Во таа зграда има едно ниво каде што не оди ниту еден лифт,
а, ниту пак водат скали.
Ова место е полно со врати.
Тие врати водат кон многу места. Скриени места.
Но, една врата е посебна. Таа врата води до изворот.
Таа зграда е заштитена со многу безбедносен систем.
- Секој аларм, активира бомба. - Бомба ? Дали рече бомба ?
Но, како и сите системи, и овој има слабост.
Овој систем е заснован врз правилата на зградата.
- Еден систем изграден врз друг. - Струја.
- Ако падне еден систем, паѓаат и другите. - Без струја, нема аларм.
Ќе треба да се исклучи цел блок за да се исклучи струјата на таква зграда.
- Не еден, 27. - 27 блока ?!
Има електрична станица. Мора да биде уништена.
Мора да има дополнителна станица.
Да. Има систем за итни случаи.
Со помош на кодот за пристап,
системот за итни случаи мора да биде деактивиран.
Тогаш, зошто ви требаме ние ? Нео може да ги среди двата система многу лесно.
- Нема време. - Зошто ?
Штом вратата остане незаштитена, врската ќе биде прекината.
Но, прво мора да се оствари друга врска.
- Колку ќе трае ? - Точно 314 секунди.
- Малку повеќе од пет минути. - Тоа е до прозорецот.
Само Избраниот може да ја отвори вратата
и само преку тој прозорец може да се отвори вратата.
- Од каде го знаеш сето ова ? - Го знам бидејќи морам да го знам.
Тоа е мојата цел. Тоа е причината поради која сум овде.
Истата причина поради која сите сме овде.
Нео, знам дека нешто не е во ред.
Не мораш да ми кажеш, само сакам да знаеш дека сум овде.
Се мора да биде направено веднаш.
Нема да боли.
Ако еден не успее, никој нема да успее.
На полноќ, луѓето од обезбедувањето на двете згради ги менуваат смените.
Токму тогаш ќе нападнеме.
- Не можеш да броиш овци дома ? - Зошто кога ми плаќаат за да ги бројам овде.
Во ред. Внатре се.
- Уште колку време ? - 12 минути.
Срање !
Целиот живот ја водиме оваа војна.
Верувам дека вечерва ќе ја завршиме.
Ноќва не е случајна. Нема случајности.
Не сме овде случајно. Не верувам во случајности.
Кога гледам три цели, тројца капетани, три брода,
не гледам случајност. Гледам провидение.
Гледам цел.
Верувам дека судбина е да сме овде.
Ова е нашата судбина.
Верувам дека ноќва се залага за сите нас. За значењето на нашите животи.
Сакам да те замолам нешто, но не знам како.
Ти ветувам дека ќе го направам, ако можам.
Што ако побарам да не се мешаш во ова ?
Без оглед на се, да не учествуваш во Матриксот.
Зошто ?
Те молам.
Добро.
Што е Најоби ?
Не можам, Морфеус. Не можам да престанам да мислам.
Што ако грешиш ? Што ако сето ова, целото пророштво е глупост ?
Тогаш, можеби утре сите ќе бидеме мртви.
Но, како тоа би било поразлично од било кој ден ?
Ова е војна, а ние сме војници.
Смртта може да дојде по нас секогаш и секаде.
Доаѓаат !
Сега разгледајте ја можноста дека можеби сум во право.
Што ако пророштвото е вистинито ? Што ако утре војната може да заврши ?
Зар не вреди да се бориме за тоа ? Зар не вреди да се умре за тоа ?
- Времето ? - 3 минути.
Речиси сме таму.
- Време е. - Најди ги другите.
Најоби е веќе во станицата.
- А, Сор ? - Еве. Сеуште се внатре, но...
Не се движат.
Да одиме.
Јави им !
Ги изгубив. Влегоа во порталот.
Што е со мрежата ?
Се работи. Системот за итни случаи сеуште има енергија.
Исусе ! Штом ја отворат вратата, се ќе биде готово.
Како не !
Тринити !
Нема да седам овде и да не направам ништо.
- Нема да гледам како умираат. - Зборуваме за помалку од 5 минути.
За 5 минути ќе ја иклучам целата зграда.
- Уште колку ? - Овде. Овде е.
Жал ми е. Ова е ќорсокак.
Ова мора да е најгрдото хакерство што сум го направил.
Ова е најблиску што можам да те однесам.
Подобро да земиш некои "тркала."
- Ценрала. - ВЛЕГОВ. - Продолжи. 65-ти кат.
Изгледаш изненаен што ме гледаш повторно, г-не Андерсон.
Тоа е разликата меѓу нас. Јас ве очекував.
- Што сакаш, Смит ? - Сеуште не сфати ?
Сеуште ги користиш сите мускули, освен тој што ти треба ?
Јас го сакам она што го сакаш ти. Сакам се.
Дали во тоа спаѓа и куршумот во пиштолов ?
Ајде, пукај. Најдоброто кај мене е што ме има многу.
Господе ! Што се случило овде ?
Стој, г-ѓице.
- Ако не можеш да не победиш... - Придружи ни се !
Морфеус !
Сеуште нема трага од нив. Не знам што прават, но имаат уште две минути.
Една минута.
Ајде. Ајде. Те молам.
УБИЈ ГО !
Влегоа. НЕ МИ СЕ ВЕРУВА.
Вака требаше да биде.
Морфеус, онаа врата ќе те одведе дома.
Ти знаеш која врата. Побрзај, Нео.
Тринити, сериозна активност се движи кон тебе.
- Здраво, Нео. - Кој си ти ?
Јас сум Архитектот. Јас го создадов Матриксот.
Те очекував.
Имаш многу прашања, а и покрај надминувањето на твојата совест,
ти сепак остана човек. Некои од моите одговори ќе ги разбереш, некои не.
Иако твоето прво прашање е можеби најбитно,
можеби да, а можеби нема да сфатиш дека е најневажното.
Зошто сум овде ?
Твојот живот е збир на изедначено избалансирани програми во Матриксот.
Ти си евентуалност на аномалијата што и покрај моите напори,
не можам да ја елиминирам од хармонијата на математичката прецизност.
Иако не е отстранета, не е очекувана и не е без контрола,
таа непогрешно те доведе овде.
Не ми одговори на прашањето.
Точно. Интересно.
- Ова беше побрзо од другите. - ДРУГИТЕ ? КОЛКУМИНА? КОИ ДРУГИ ?
Матриксот е постар отколку што знаеш.
Сакам да ги бројам појавите од една аномалија, до друга аномалија.
Тоа значи дека ова е шеста верзија.
ИМА САМО ДВЕ МОЖНИ ОБЈАСНУВАЊА. НИКОЈ НЕ МИ КАЖАЛ.
Или никој не знаел.
Точно. Како што почна да сфаќаш,
аномалијата е системска. Создава флуктации, дури и најобични изедначувања.
ЕБИ СЕ ! ЌЕ ТЕ УБИЈАМ ! НЕМА ДА МЕ НАТЕРАШ ДА ГО НАПРАВАМ ТОА !
Избор. Изборот е проблемот.
Првиот Матрикс што го направив, беше доста совршен, уметничко дело.
Сублимиран и изедначен од неговиот монумнтален неуспех.
Неизбежноста на неговата пропаст сега ми изгледа
како последица од несовршеноста на секое човечко суштество.
Затоа го дизајнирав повторно. Основан врз твоето минато.
Тој го одразуваше твојот карактер.
Како и да е, повторно се исфрустрирав од неуспехот.
Почнав да сфаќам дека го грешам одговорот затоа што бара помалку ум,
или поврзување со ум без толку совршеност.
Овој одговор беше срушен од друг.
Една интуитивна програма, иницијативно создадена за да испитува
одредени аспекти од човековата психа.
Ако јас сум му татко на Матриксот, тогаш таа му е мајката.
- Пророчницата. - Те молам...
Како што велев, таа измисли решение со кое речиси
99% од тестираните субјекти ја прифаќаа програмата,
доколку им се дадеше избор.
Иако беа свесни за изборот во несвесно ниво.
Иако ова решение, во основа функционираше, беше погрешно,
бидејќи креирањето на друга системска контрадикторна аномалија
стана опасно по самиот систем.
Па, оние кои ја одбиваа програмата, создадоа можност за катастрофа.
Ова е поради Зион.
Ти си овде затоа што Зион ќе биде уништен.
Секој жив жител ќе го прекине своето постоење.
- Глупости ! - ГЛУПОСТИ !
Негирањето е најпредвидливата реакција на сите луѓе. Тоа е сигурно.
Ова ќе биде шести пат како уништуваме.
И станавме многу скромни за да го спомнеме тоа.
Функцијата на Избраниот сега ќе се врати во изворот,
овозможувајќи привремено распространување на кодот што го носиш, повторно инсертирајќи ја програмата.
Откако тоа ќе биде постигнато, 23 личности,
16 женски и 7 машки, ќе го изградат повторно Зион.
Неисполнувањето на тоа ќе доведе до катаклизмично уништување на системот,
убивајќи ги сите што се поврзани со Матриксот,
а со уништувањето на Зион, ќе дојде до исчезнување на целата човекова раса.
Нема да дозволиш да се случи тоа. Ти требаат човечки суштества за да преживееш.
Има разни нивоа на преживување кои сме подготвени да ги прифатиме.
Важното е дали ти си подготвен да ја прифатиш одговорноста за смртта
на сите луѓе во светов.
Интересно е да ти се читаат реакциите.
Твоите 5 претходници беа создадени врз основа на симуларна
предикација и содржеа извесни информации.
Требаше да создадат продлабочен допир со останатите видови,
олеснувајќи ја функцијата на Избраниот.
Додека искуствата на другите беа многу воопштени,
твоето искуство беше далеку поспецифично.
Се соочи со љубовта.
Тринити !
Таа дојде во Матриксот за да ти го спаси животот, по цена на нејзиниот.
Не.
А, тоа конечно не доведува до моментот на вистината.
Кога фундаменталната грешка е покажана, а аномалијата откриена.
Има две врати. Вратата од десната страна води до изворот и спасот на Зион.
Левата врата води до Матриксот, до неа и до крајот на твојот вид.
Како што се изрази ти, проблемот е изборот.
Но, веќе знаеме што ќе направиш, нели ?
Веќе ја гледам верижната реакција.
Хемиски се создаваат емоции,
специјално дизајнирани да ги надвладеат логиката и причината.
И емоциите кои веќе те ослепеа за да ја видиш вистината.
Таа ќе умре и не можеш ништо да сториш за да го спречиш тоа.
Надежта како голема илузија е изворот
на твојата најголема сила и најголема слабост.
Да бев на твое место, ќе се надевав да не се видиме повторно.
Нема да се видиме.
- Имаме сериозна ситуација, г-не. - О, не !
Што беше тоа ?
Што и да е, се движи најбрзо од се што сум видел досега.
Срање, ја фати !
- Нео, морав. - Знам.
Куршумот е сеуште внатре.
Тринити... Немој се откажувај сега.
Тринити... Знам дека можеш да ме слушнеш.
Нема да те оставам. Не можам.
Те сакам премногу.
Не можам да го поднесам ова.
Сега сме израмнети.
Не разбирам. Се беше направено како што требаше.
Штом Избраниот стигне до изворот, војната би требало да заврши.
За 24 часа, ќе заврши.
- Што ? - Ако не превземеме нешто за 24 часа, Зион ќе биде уништен.
- Што ? - Од каде знаеш ?
- Ми кажаа што ќе се случи. - Кој ?
Не е важно. Му верувам.
Не е возможно. Пророштвото вели...
Тоа било лага, Морфеус.
Пророштвото било лага.
Избраниот не требало да стави крај на ништо.
- Тоа е уште еден систем на контрола. - Не верувам во тоа !
Како што рече сам. Како може пророштвото да е вистинито кога војната не е завршена ?
Жалам. Знам дека тоа не е лесно да се слушне,
но ти се колнам дека е вистина.
Што ќе правиме ?
Не знам.
О не.
- Што прават ? - Се поврзуваат во синџир.
Тоа е бомба.
Мораме да бегаме од овде. Веднаш !
Сонував...
Но, мојот сон не се оствари.
Доаѓаат !
Да одиме, Морфеус !
- Нема да успееме. - Мора да се обидеме.
- Ајде ! - Нешто е поинаку.
- Што ? - Можам да ги почувствувам.
Нео !
- Што се случи ? - Не знам !
Тоа е Хамер.
Во некаква кома е.
Но, виталните функции му се добри.
- А, ти ? - Во ред сум.
- Добро би ти дошол одмор. - Не, ќе останам со него.
Лок беше во право. Претпостави дека машините ќе ги пресечат каблите.
Нивниот напад врз Зион бил многу изненадувачки.
Звучеше добро. Мислевме дека вреди да се обидеме.
Но, некој ја заеба работата.
Секоја наша положба беше откриена уште пред да се распоредиме.
5 бродови во истиот миг се срушија.
А, кога машините дојдоа, тоа не беше битка. Беше колеж.
Да не била некаква несреќа, некакво оштетување ?
- Никој не знае. - Некој знае. - Koj ?
Штом машините завршија со тоа, почнаа да копаат повторно.
- Побрзавме да побараме преживеани. - Најдовте некого ?
Само еден.
{s:40}ПРОДОЛЖУВА